Basisvoorzieningen

Het hoofddoel van onze stichting is om alle ca. 5.000 woonhuizen in de regio Timal te voorzien van een paar basisvoorzieningen, die het gezinnen mogelijk maakt gezonder te leven en beter voor zichzelf te zorgen. Wat we willen realiseren is een goed toilet, een rookvrij kooktoestel (ICS) en licht/elektriciteit in ieder woonhuis in Timal. Daarnaast willen we met onze vrouwenprojecten veel investeren in de vrouwen van Timal. Het is de vaste overtuiging van de stichting dat deze investering in de ontwikkeling van vrouwen en in de realisering van een microfinancieringssysteem essentieel zijn voor de economische ontwikkeling van gezinnen, dorpen en de regio Timal zelf (zie ook Vrouwenprojecten en ons Meerjarenprogramma 2006 - 2011).

Toiletten

Ons eerste toilettenproject in het dorp Thulo Parsel is in januari 2005 gestart en in april 2006 formeel afgerond. Dit project bewees dat het gebruik van toiletten een belangrijke bijdrage levert aan het voorkomen van onder andere darm- en ingewandsziektes en daarmee aan een betere gezondheid. In december 2006 al meldde de healthpostmedewerker in Thulo Parsel dat het aantal ziektemeldingen van diarree (in ernstige vorm voor jonge kinderen binnen 2 dagen al dodelijk) sinds de realisering van de toiletten was gedaald van 90-100 meldingen per maand tot 7-9 meldingen per maand (een daling met ruim 90%). Hij meldde eenzelfde mate van daling van het aantal patiënten met luchtwegproblemen. Niet zonder reden meldde de Universiteit van de Verenigde Naties eind 2008 dat de beschikbaarheid van een toilet en schoon drinkwater belangrijker zijn in de strijd tegen armoede dan onderwijsprojecten of infrastructuur. Goede sanitaire voorzieningen zorgen ervoor dat mensen gezond blijven, waardoor de kosten voor gezondheidszorg dalen en de economische productiviteit van mensen stijgt.
De te bouwen toiletten worden - van binnen en van buiten - voorzien van een stuclaag van cement. Daardoor hebben regen en wind geen vat op de lemen voegen en zijn de bouwwerkjes duurzaam. De bewoners zijn zelf verantwoordelijk voor het realiseren van een zinkput en het bouwen van het toiletgebouwtje. Als inwoners hun beerput volgens de gegeven richtlijnen klaar hebben, krijgen ze een standaard hoeveelheid bouwmaterialen: cement, golfplaten voor het dak, een porseleinen hurktoilet met sifon, PVC-pijp en betonijzer voor de versteviging van de afdekking van de beerput. Kosten van deze materialen: ca. € 65,-- (prijspeil 2009). Het kost ongeveer 22 werkdagen om de put en het toilet te bouwen. Dat wordt door de bewoners zelf/op eigen kosten gedaan. Daarnaast zijn voor de toekomstige eigenaar van het toilet de kosten voor het inhuren van een timmerman om de deur te maken en van een stukadoor; de praktijk heeft geleerd dat deze kosten per gezin ca. € 20,-- bedragen. Met extra's (meer ruimte, bijvoorbeeld voor een “douche” of een betonnen dak waarop een watertank kan worden geplaatst) kunnen de eigen kosten voor bewoners oplopen tot € 50,--. Door deze eigen inbreng krijgen de toiletten meerwaarde in de ogen van de nieuwe eigenaren. Het zijn geen cadeautjes, maar ze zijn van henzelf. En dat brengt weer met zich mee dat beter wordt gezorgd voor onderhoud en reparaties van deze voorzieningen

terug naar boven

Rookvrije kooktoestellen (ICS)

Volgens de Wereldbank is de door open kookvuren binnenshuis veroorzaakte luchtvervuiling één van de vier ernstigste oorzaken van omgevingsgerelateerde gezondheidsproblemen in de wereld. Ook in Timal zijn traditionele, open kookvuren gebruikelijk. Die zorgen voor veel rook in huis, met als gevolg veel oog- en luchtwegproblemen en natuurlijk de nodige brandwonden; vooral bij vrouwen en kinderen. Een rookvrij kooktoestel (meestal aangeduid als '' improved cooking stove'' of ICS) is een bouwwerk van leem en mest dat aan de voorkant een opening heeft voor de toevoer van hout en aan de achterkant voorzien is van een korte schoorsteen die de rook naar buiten afvoert. Aan de bovenzijde zijn één of twee openingen gemaakt waar de kookpotten op geplaatst kunnen worden. Als opening en pot goed aansluiten, is sprake van een gesloten kooktoestel waarbij de rook alleen via de schoorsteen weg kan. Het resultaat is een gezondere, rookvrije leefruimte. Een ICS vergt bovendien ongeveer 30% minder hout dan het traditionele open kookvuur. Dat verlicht de werklast van vrouwen (minder hout sprokkelen en vervoeren), spaart bossen en verlaagt de uitstoot van broeikasgassen. De ICSsen worden door de bewoners zelf gebouwd. De lokale uitvoeringsorganisatie verzorgt per ward voorlichting en training voor bewoners. Daarvoor wordt een bouwbeschrijving en voorlichtingsmateriaal gebruikt van het Center for Rural Technology (CRT) uit Kathmandu. De lokale uitvoeringsorganisatie stelt door de CRT gemaakte mallen ter beschikking voor het maken van stenen van het juiste formaat. Bewoners zorgen zelf voor de belangrijkste bouwmaterialen: leem en buffelmest.

terug naar boven

Licht/elektriciteit

De gebruikelijke verlichting in de woonhuizen in Timal is zeer karig: een enkel kaarsje, olielampje of een kerosinelamp. Een kerosinelamp geeft wel plaatselijk licht, maar stinkt, is duur in gebruik en slecht voor ogen en longen. Gebrek aan licht betekent dat in de avonduren door volwassenen geen (economische) activiteiten kunnen worden ondernomen en door kinderen geen huiswerk kan worden gemaakt. Niet voor niets huldigt de VN de opvatting dat ontwikkeling begint met de beschikbaarheid van elektriciteit/licht. Eind 2005 is door de NEA (de Nepalese Elektriciteitsmaatschappij) een haalbaarheidsonderzoek uitgevoerd naar de mogelijkheden van aansluiting van de regio Timal op het nationale elektriciteitsnet. De conclusies waren zeer positief. Nadat gedurende de eerste maanden van 2006 een ronde is gemaakt langs alle 7 betrokken dorpen, is door de gezamenlijke inwoners van Timal in maart 2006 een ''community based cooperative'' - de TCRECA – opgericht:.het lokale elektriciteitsbedrijf dat moet zorgen voor realisering van de aansluiting op het nationale elektriciteitsnet, voor distributie van de elektriciteit in de regio en voor facturering (zie ook: Werkgebied – onze uitvoeringsorganisaties). Direct daarop is gestart met het inzamelen van de voor de technische aansluiting benodigde eigen bijdragen per gezin van 3000 Rupees (ongeveer € 30,--) en met het opstellen van de formele aanvraag om medefinanciering van de centrale overheid. De overheid financiert 80% van de aanlegkosten als de regio zelf in staat is gebleken om 20% bijeen te brengen. Het verzamelen van de bijdragen van de inwoners bleek een zware opgave; voor veel gezinnen was het bedrag erg hoog. Medio 2007 was er voldoende geld ingezameld en is een contract gesloten met de NEA. In april 2008 is daadwerkelijk begonnen met de aanleg met een feestelijke plaatsing van de eerste paal voor fase I; deze fase is in het voorjaar van 2009 afgerond en de eerste twee dorpen beschikten daarmee over elektriciteit. Met de aansluiting van de overige vijf dorpen (fase 2) is in juni 2009 gestart. Het totale project voor 7 dorpen wordt in de loop van 2010 afgerond. Dan beschikken alle 5.000 gezinnen van Timal over elektriciteit en kunnen alle 40.000 inwoners in huis genieten van licht.

terug naar boven